***********************

SAHIHUL - BUHARI (2)

HADITHE TË VËRTETA

***********************

1. Një njeri e ka pyetur Pejgamberin s.a.v.s.: Çka guxon të vesh në ihram

ai që kryen haxhin?". E ai përgjigjet: Nuk mund të veshë këmishë e as

pantollone, as mantil me kapelë, as petk të ngjyrosur me safran, as vers

(dru i verdhë), e kush nuk gjen nallën le të mbathë meste, por le t'i

gdhend as sa të vinë (grykëzat) të vinë nën nyjet e këmbëve.

2. Pejgamberi s.a.v.s. e ka ndaluar të mbështjellurit me petk të ngushtë

pa krahë (pa prerje) dhe të ulurit në gjunj (galuc), nëse ai petk nuk ka

diçka (ndonjë pjesë) për ta mbuluar organin gjenital".

3. Pejgamberi s.a.v.s. i ka ndaluar dy forma të tregtisë: të bërit tregti

vetëm me kontakt dhe prekje të lëndës që është për shitblerje, gjuajtjen

dhe hudhjen e gurëzave në objektin (sendin) e treguar; po ashtu ka ndaluar

të mbështjellurit me petk të ngushtë pa prerje për (nxjerrjen e) duar dhe

të ulurit në gjunjë, duke qenë vetëm në një petk.

4. Kam hyrë te Xhabiri b. Abdullahu e ai falej i mbështjellë në një petk,

e pjesa. e epërme e petkut të tij e lënë (anash). Pasi e kreu namazin, i

kemi thënë: O Ebu Abdullah, po falesh, e pjesa e epërme e petkut tënd e

lënë (anash)? Po, u përgjigj ai, - kam dashur të më shohin të paditurit,

siç jeni ju. Unë e kam parë Pejgamberin s.a.v.s. duke u falur kështu.

5. Kofsha është pjesë e turpshme e trupit. Enesi ka thënë që: Nganjëherë

Pejgamberi s.a.v.s. e ka zbuluar kofshën e vet. Ebu Musai thotë:

Pejgamberi s.a.v.s. i ka mbuluar gjunjtë e vet kur ka hyrë Uthmani.

6. Pejgamberi s.a.v.s. falte namazin e sabahut në të cilin merrnin pjesë

edhe disa muslimane të mbështjella me mbulesat e tyre të leshta të

mëndafshta, e pastaj ktheheshin në shtëpitë e tyre, pa mundur t'i njohë

askush.

7. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Derisa falesha kam shikuar në shenjat

(larat) e petkut dhe u frikova kjo të mos më sjellë në sprovë.

8. Aishja e ka pasur një mbulesë (pëlhurë) me të cilën e mbulonte njërën

anë të dhomës së vet, andaj, Pejgamberi s.a.v.s. i tha: Na e hiq këtë

mbulesë tënden, ngase vazhdimisht më paraqiten vizatimet (pikturat) (nga

ajo) derisa falem (jam në namaz).

9. I është dhuruar Pejgamberit s.a.v.s. një mantil (anteri) mëndafshi, e

ka veshur dhe me të është falur, e, pasi e kreu namazin, e zhveshi

vrazhdë, sikur ta përbuzte atë dhe tha: Nuk u ka hije ky të devotshmëve.

10. E kam parë Pejgamberin s.a.v.s. në një tendë (çadër) lëkure të kuqe

dhe e kam parë Bilalin duke e marrë ujin e abdestit të Pejgamberit

s.a.v.s. e po ashtu, i kam parë edhe njerëzit duke vrapuar për atë ujë e

merrte prej atij uji diçka, pastrohej me të, e kush nuk mund të

merrte gjë prej atij uji, merrte lagështi nga dora (e tij). Pastaj kam

parë që Bilali e mori një shtizë (shkop) dhe e nguli (në tokë), kurse

Pejgamberi s.a.v.s. doli në një petk (fustan) të kuq të përvjelë (deri nën

gjunj) dhe, pas shkopit të përmendur, me masën i fali dy rekate (drekën),

dhe kam parë si njerëzit dhe devet e tyre kalojnë pas shkopit të

përmendur.

11. Imami është i venduar që të përcillet, e kur ai e shqipton tekbirin,

shqiptone edhe ju, kur bie në ruku bini edhe ju, kur bie në sexhde, bini

edhe ju, e nëse falet në këmbë, faluni edhe ju në këmbë.

12. Pejgamberi s.a.v.s. falej në hasr.

13. Enesi është falur në shtratin e vet dhe ka thënë: Jemi falur me

Pejgamberin s.a.v.s. e ndonjëri prej neve bënte sexhde në petkun e vet

(në një kënd apo një krah).

14. Faleshim me Pejgamberin s.a.v.s. disa prej nesh për shkak të vapës së

madhe, vendosnin një skaj të petkut ku binin në sexhde.

15. E kam pyetur Enes b. Malikun: A është falur Pejgamberi s.a.v.s. me

këpucë të veta? PO

16. E kam parë Xherir b. Abdullahun duke u shurrë, pastaj mori abdest dhe

mestet vetëm i preku (me dorë të lagur) pastaj u ngrit dhe u fal. Kur e

pyetën më vonë tha: E kam parë Pejgamberin s.a.v.s. duke vepruar kështu.

... Ibrahim (Nehaiu) thotë: Kjo deklaratë e Xheririt i habit disa

(ashabe), ngase Xheriri ka qenë nga të fundit që pranuan aslamin.

... I kam shtie ujë Pejgamberit s.a.v.s. për abdest dhe ai vetëm i ka

përshkuar (me dorë të lagur) mestet e veta dhe është falur.

17. Pejgamberi s.a.v.s. kur falej, i ndante duart nga trupi, për t'u dukur

(parë) bardhësia e sqetullave.

18. Pejgamberi s.a.v.s. thotë: Ai që falet, gishtat (majat) e këmbëve i

drejton kah Kibla.

19. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush e fal namazin tonë, drejtohet kah

Kibla jonë dhe han nga ajo që na prejmë (therrim), ai është musliman që e

gëzon mbrojtjen e All-llahut dhe të të Dërguarit të Tij, prandaj mos e

then mbrojtjen e All-llahut.

20. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Më është urdhëruar t'i luftoj

idhujtarët derisa të thonë Nuk ka Zot tjetër pos All-llahut dhe kur ta

deklarojnë këtë, të kryejnë namazin tonë, të drejtohen kah Kibla jonë dhe

të therrin ashtu siç therrim ne, atëherë me këtë veprim të tyre gjaku dhe

pasuria e tyre për ne janë të shenjta, e llogaria e tyre e fundit i takon

All-llahut.

21. Mejmun b. Sijau e ka pyetur Enes b. Malikun dhe ka thënë: Ebu Hamza,

pse janë gjaku i robit dhe pasuria e tij të shenjta dhe të paprekshme?

Për shkak se ai që deklaron se nuk ka Zot tjetër pos All-llahut, kthehet

kah Kibla jonë dhe han ajo që ne therrim, konsiderohet musliman dhe i

gëzon të gjitha të drejtat dhe detyrimet si çdo musliman, u përgjigj

Enesi. (hadith i Pejgamberit s.a.v.s.)

22. Ebu Hurejre thotë se Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Drejtohu kah

Kibla dhe merre tekbirin.

23. Pejgamberi s.a.v.s. ka falur (nafile) në deven e vet ashtu kah është

sjellur ajo, e kur donte të falë namazin e detyrueshëm (farz), zbriste nga

ajo dhe kthehej kah Kabja.

24. Pejgamberi s.a.v.s. ka falur (me rastin e lartëpërmendur drekën ose

ikindinë) kurse Ibrahimi ka thënë: Nuk dij në e ka zgjatur apo shkurtuar

(namazin) dhe pasi që ka dhënë selam, thotë përcjellësi dikush ka thënë: O

i dërguari i All-llahut, mos të është paraqitur diçka e re në lidhje me

namazin? E çka ka për të qenë? pyeti Ai? Je falur kështu e kështu -

thanë të pranishmi. Atëherë i mblodhi këmbët, u kthye kah Kibla, i bëri

edhe dy sexhde dhe dha selam. Kur, u kthye me fytyrë kah ne, tha: Po të

më paraqitej diçka e re gjatë namazit, unë me siguri do t'u lajmëroja

juve, unë jam njeri sikur ju, harroj sikur harroni edhe ju, e kur të

harroj, më përkujtoni ju, e kur dikush nga ju dyshon në rregullësinë e

namazit të kryer, le të bëjë çka është në rregull. Pastaj ai e përfundoi

namazin e vet. dha selam dhe pastaj i bëri edhe dy sexhde.

25. Pejgamberi s.a.v.s. ka falur pesë rekate të namazit të drekës. A është

shtuar diçka në namaz? pyetën, të pranishmit. Përse? pyeti ai. I ke falur

pesë rekate! thanë ata. Pastaj i mblodhi këmbët (u ul) dhe i bëri dy

sexhde.

26. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikush nga ju hedh këlbazë, mos të

pështyjë para veti, as në anë të djathtë, por le të pështyjë në anë të

majtë ose nën këmbët e veta.

27. Itban b. Malikut Pejgamberi s.a.v.s. i ka ardhur në banesë dhe i ka

thënë: Ku don të falem në banesën tënde? Unë, thotë Itbani, i kam dhënë

shenjë për një vend, e Pejgamberi s.a.v.s. e mori tekbirin fillestar e ne

pas tij u rreshtuam dhe i falëm dy rekate namaz.

28. Ibni Umeri fillonte (hyrjen) me këmbën e tij të djathtë e kur dilte e

fillonte atë me këmbën e tij të majtë.

29. Aishja e cila ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. i ka dhënë përparësi

anës së djathtë në çdo punë të tij aq sa ka mundur; në pastrimin e tij

(në abdest, pastrim etj), në të krehur e edhe në të mbathurit e këpucëve.

30. Pejgamberi s.a.v.s. falej në torishtë të bagëtive. Pastaj e kam

dëgjuar Enesin se ka thënë: Muhamedi a.s. falej në torishtë të bagëtive,

para se të ndërtohej xhamia e tij.

31. E kam parë Ibni Umerin duke u falur pas deves së vet, dhe ka thënë e

kam parë edhe Pejgamberin s.a.v.s. duke vepruar ashtu.

32. Falni namazet tuaja në shtëpitë tuaja, e mos i shndërroni ato në

varre.

33. Përmendet se Aliu r.a. nuk e ka pëlqyer të falurit në gërmadha të

Babilonit.

34. Në shtëpitë e atyre që janë të dënuar (me fatkeqësi elementare) hyni

vetëm duke qarë. Nëse nuk jeni duke qarë, mos hyni tek ata që të mos u

ndodhë juve ajo çka u ka ndodhur atyre.

35. Umeri r.a. ka thënë: Ne nuk hymë në kishat (sinogogat) tuaja për shkak

të statujave dhe pikturave. ...Ibni Abbasi falej në çdo sinagogë, pos

në ato që kishte statuja.

36. Kur Pejgamberit s.a.v.s. i ka ardhur vdekja, filloi ta vënë në fytyrë

petkun e vet me kutia, e kur e kaplonte mundi (temperatura), e heqte prej

fytyrës së vet. Duke qenë në atë gjendje, thotë transmetuesi, ai ka thënë:

Zoti i ka mallkuar (nemur) hebrenjtë dhe të krishterët, për shkak se

varret e të dërguarve (të shenjtëve) të tyre i kanë marrë për faltore!

duke tërhequr vërejtjen për atë çka kanë bërë.

37. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: I vraftë All-llahu hebrenjtë, për shkak

se i kanë bërë varret e të dërguarve të tyre faltore.

38. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Më janë dhënë pesë veçori, të cilat nuk

i janë dhënë asnjë pejgamberi para meje; forca e cila e frikon armikun në

largësi të udhëtimit njëmujor; e gjithë hapësira e tokës më është bërë

vend për kryerjen e namazit dhe mjet për pastrim dhe kudo që ta takoj

ndonjë njeri nga umeti im, koha e namazit, le të falet aty; më është

lejuar preja (plaçka) e luftës; çdo pejgamber i është dërguar vetëm

popullit të vet, ndërsa unë i jam dërguar tërë njerëzimit dhe më është

dhënë e drejta e Shefa"atit - ndërmjetësimit.

39. Pejgamberi s.a.v.s. kur kthehej nga rruga së pari shkonte në xhami dhe

në të falej.

40. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikush nga ju hyn në xhami, le t'i

falë dy rekat namaz para se të ulet.

41. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Melaiket luten për çdonjërin nga ju

derisa të jetë në vendin ku e kryen namazin e vet, në vendin ku është

falur, e derisa të mos i ndodhë ajo çka e prishë abdestin. Ata thonë: Zoti

ynë, falja mëkatet! Zoti ynë, mëshiroje atë!

42. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush ndërton xhaminë, duke dashur që me

këtë të arrijë vetëm kënaqësinë e All-llahut, All-llahu do t'i ndërtojë

ndërtesë të njëjtë në Xhennet.

43. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush kalon nëpër xhamitë ose sheshet

tona me shigjetë, le ta mbajë me dorë për maje, për të mos e lënduar

ndonjë musliman.

44. Pejgamberi s.a.v.s. u ngjit në minber dhe tha: Çështë me popullin?

Ven kushte të cilët nuk gjenden në Librin e All-llahut, ai kusht është i

pavlerë edhe nëse e kushtëzon njëqind herë.

45. Pejgamberi s.a.v.s. ka dërguar për Nexhd kalorsin që erdhi më vonë me

një njeri nga (fisi) Beni Hanife, që i thonin Thumame b. Uthal dhe e

lidhën për njërën nga shtyllat e xhamisë. Pastaj iu afrua Pejgamberi

s.a.v.s. dhe tha: Lirojeni Thumamen! Pastaj Thumame shkoi nën një palmë

afër xhamisë, u la (u pastrua) e pastaj hyri në xhami dhe tha: DËSHMOJ SE

NUK KA ZOT TJETËR POS NJË ALL-LLAHU DHE SE MUHAMEDI

ËSHTË I DËRGUARI I ALL-LLAHUT.

46. Ibni Abbasi ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. ka bërë tavaf Kaben hypur

në deve.

47. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: All-llahu i Madhërueshëm i ka lënë

njeriut të zgjedhë ose të mirën e kësaj bote ose atë që e pret tek Ai.

Dhe e zgjodhi atë që e pret tek All-llahu.

48. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Namazi i besimtarit i falur bashkarisht

(me xhemat) është për 25 herë më i vlefshëm se namazi i atij (besimtari)

të cilin e fal vetë në shesh. Kur dikush nga ju merr abdest mirë dhe vjen

në xhami pa pasur ndërmend asgjë tjetër pos të falë namaz, ai nuk do të

bëjë asnjë hap e që All-llahu për atë (hap) të mos e ngrejë për një

shkallë më lart dhe t'ia heq nga një mëkat derisa të hyjë në xhami. Pasi

të hyj në xhami, konsiderohet se ai është në namaz, derisa të qëndrojë e

falet në xhami, ndërsa melaiket gjatë tërë kohës sa të gjendet në vendin

ku është falur, do të luten për te me fjalët: Zoti ynë, falja! Zoti ynë,

mëshiroje! derisa të mos pasojë diçka që i prish abdestin.

49. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Besimtarët janë si ndërtesa, çdo pjesë

e të cilës është e lidhur njëra me tjetrën dhe atëherë i gërshetoi gishtat

e vet.

50. Ebi Xhuhajfi, që thotë: Kam dëgjuar nga babai im se Pejgamberi

s.a.v.s. ka falur me ta në Bat-ha dy rekate të drekës dhe dy rekate të

ikindisë, e para tij një shkop në formë të shtizës (si sutre) para të

cilit kaloi një grua me gomar.

51. Selhi që ka thënë: Ndërmjet vendit në të cilin është falur Pejgamberi

s.a.v.s. dhe murit para tij ishte një largësi aq sa për të kaluar delja.

52. Seleme që ka thënë: Muri i xhamisë ka qenë te minberi aq sa

përafërsisht të mos mund të kalojë delja.

53. Ibni Umeri e ka prapsur kalimtarin para vetit derisa në ndejë e ka

lexuar teshehudin, dhe kur është falur në Kabe. Ai po ashtu ka thënë:

Nëse kalimtari nuk don të tërhiqet pos që me te të grindesh, atëherë ti me

te edhe grindu.

54. Kam dëgjuar Pejgamberin s.a.v.s. duke thënë: Kur dikush nga ju falet

në drejtim të diçkaje që e ndan nga masa e dikush don të kalojë para tij,

le ta largojë vetë. Nëse ai me këtë nuk pajtohet, le të grindet me të,

sepse ai është shejtani (i padëgjueshëm).

55. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Sikur të dinte kalimtari që kalon para

falësit të namazit, se, sa mëkat i madh është, do të ndalej në katërdhjetë

sesa të kalojë para tij. Nuk dij thotë Ebu Nadri, se Busër b Seidi a ka

thënë ...katërdhjetë ditë, apo muaj, apo vite.

56. As-habët kanë thënë: Namazin e ndërprejnë: qeni gomari dhe gruaja.

Aishja r.a. ka thënë: Na keni barazuar neve me gomarët dhe qentë,

kurse pasha All-llahun, e kam parë Pejgamberin s.a.v.s. duke u falur, unë

isha mes tij dhe Kibles e shtrirë në shtrat. Mua m'u paraqit nevoja

(femërore) dhe nuk më pëlqente të rrij ulur dhe ta shqetësoj Pejgamberin

s.a.v.s. dhe ngadalë jam tërhequr pranë këmbëve të tij.

57. Namazin nuk mund ta ndërprejë asgjë (prej anash) - u përgjigj. Mua më

ka njoftuar Urve b. Zubejri se Aishja, bashkëshortja e Pejgamberit

s.a.v.s. ka thënë: I dërguari i All-llahut ngrihej dhe falej natën në

shtrat të familjes së vet, ndërsa unë isha e shtrirë mes tij dhe Kibles së

tij.

58. E kam dëgjuar Mejmunen e cila thotë: Pejgamberi s.a.v.s. falej e unë

fleja pranë tij, dhe kur bënte sexhde petku i tij më prekte mua, e unë

(isha) me menstruacione.

59. Abdullah b. Mes'udi ka thënë: E kam pyetur Pejgamberin s.a.v.s. cila

punë është më e dashur për All-llahun? e ai u përgjigj. Falja e namazit në

kohën e vet. E pastaj? pyeti Abdullahu. T'u bësh mirë prindërve të tu - u

përgjigj ai. E cila është pas kësaj? - pyeti. Xhihadi në rrugë të

All-llahut - tha Pejgamberi s.a.v.s. Këto m'i tregoi Pejgamberi

s.a.v.s. - tha Abdullah b. Mes'udi, e po të kërkoja ende, ai me siguri do

të më shtonte.

60. Ebu Hurejre i cili e ka dëgjuar Pejgamberin s.a.v.s. duke pyetur: Çka

mendoni kur para dyerve të ndonjërit prej juve do të ishte lumi në të

cilin do të lahej çdo ditë pesë herë; ç'thua, a do të lërë ajo larje tek

ai diçka nga ndyrësia e tij? Nuk do të lerë asgjë nga ndyrësia e tij - u

përgjigjën as-habët. Kjo është njëjtë me faljen e pesë namazeve të ditës

me të cilët All-llahu shlyen gabimet e vogla.

61. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikush nga ju falet, ai bisedon me

Zotin e vet, andaj le të mos pështyjë në anën e vet të djathtë, por nën

shputën e këmbës së majtë ... .

62. Kryeni sexhden sipas rregullit! Falësi mos t'i hapë (shtrojë) bërrylat

e vet si qen, e kur pështyn, kurrsesi të mos pështyjë para vetit as në

anën e vet të djathtë, sepse atëherë ai bisedon me Zotin e vet.

63. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur bënë vapë e madhe, shtyeni faljen e

namazit të drekës derisa të freskohet. Vapa e madhe është pasqyrim i

Xhehennemit.

64. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Atij të cilit i kalon namazi i ikindisë

është sikur ai të cilit i është gjymtuar (cunguar) familja dhe pasuria e

vet.

65. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush e len namazin e ikindisë, i është

shkatërruar puna e tij.

66. Xheriri i cili ka thënë: Kemi qenë te Pejgamberi s.a.v.s. dhe ai

shikoi natën kah hëna, domethënë, kah hëna e plotë, dhe tha: Ju do ta

shihni Zotin tuaj siç po e shihni këtë hënë dhe nuk do të jeni të penguar

në të pamurit e Tij, prandaj nëse mundeni, e diçka nuk u pengon të faleni

para daljes së diellit dhe perëndimit të tij, kryene atë! Atëherë vazhdoi

të citojë (ajetin): ^Lutjuni me mirënjohje Zotit tuaj para lindjes dhe

perëndimit të diellit^

67. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Tek ju ndërrohen melaiket e natës dhe

të ditës, e takohen (të dy palët) në kohë të faljes së namazit të sabahut

e të ikindisë. Pastaj hypin (ngjiten) ato që te ju kanë bujtur dhe Zoti i

pyet, e Ai din më shumë se ato: Në çfarë gjendje i keni lënë robët e mi?

I kemi lënë, do të thonë ato, duke falur namaz, e kemi ardhur, edhe ata

falin namaz.

68. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikush nga ju arrin në sexhde të

namazit të ikindisë para se të perëndojë dielli, le ta përfundojë namazin

e vet; kurse kur arrin të kryej sexhden (e rekatit të parë) të namazit të

sabahut para se të lind dielli, le ta përfundojë namazin!

69. Muhammed Amër b. Hasan b. Aliu i cili ka thënë: Erdhi Haxhaxhi (nga

Iraku në Medine) dhe e pyetëm Xhabir b. Abdullahun (për kohët e namazit)

dhe ai u përgjigj: Pejgamberi s.a.v.s.. e falte drekën në mesditë;

ikindinë derisa dielli ende shkëlqen pastër; akshamin kur dielli perëndon;

e jacinë nganjëherë më herët, e nganjëherë më vonë; kur i shihte shokët se

janë tubuar, ngutej, e kur vërente se janë vonuar, e shtyente. Sabahun,

ata, përkatësisht Pejgamberi s.a.v.s. e kanë falur (në terr) para agimit.

70. Seleme i cili ka thënë: Ne e falnim akshamin me Pejgamberin s.a.v.s.

kur dielli mbulohej me mbulesë (të kodrës).

71. Ibni Abbasi i cili thotë: Pejgamberi s.a.v.s. një herë ka falur

bashkarisht shtatë (rekate të akshamit dhe jacisë), e një herë bashkarisht

tetë rekate (të drekës dhe ikindisë).

72. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Mos t'u mashtrojnë beduinët në lidhje

me emrin e akshamit! ...Abdullah (Buhariu) thotë: Beduinët akshamin e

quajnë jaci.

73. Ibni Abbasi dhe Aishja kanë deklaruar: Pejgamberi s.a.v.s. e ka

vonuar (shtyrë) faljen e "ishasë" deri në pjesën shumë të errët të natës.

74. Ebu Berzeti ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. e kishte në qejf shtyrjen e

faljes së jacisë (deri vonë në natë).

75. Enesi që ka thënë: Një herë, Pejgamberi s.a.v.s. e ka shtyrë faljen e

jacisë deri në mesnatë, pastaj është falur dhe ka thënë: Njerzit tjerë

tashmë janë falur dhe kanë fjetur, e ju, vërtet konsideroheni se jeni në

namaz (gjatë gjithë kohës) derisa ta pritni atë.

76. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush e fal sabahun dhe ikindinë do të

hyjë në Xhennet.

77. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush arrin me kohë ta falë një rekat të

cilitdo namaz, ai ka arritur, me kohë ta kryej atë namaz.

78. Ibni Abbasi i cili ka thënë: Ma kanë vërtetuar disa burra me të

cilët njeriu mund të jetë i kënaqur, e prej tyre besim më të madh tek unë

gëzon Umeri, se Pejgamberi s.a.v.s. vërtet ka ndaluar çdo namaz pasi të

falet sabahu e derisa dielli të shndritë (dhe të mos ngrihet) dhe pasi të

falet ikindia derisa të perëndojë dielli. - Abbasi thotë: këtë (hadith të

lartëpërmendur) ma kanë treguar shumë njerëz.

79. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Nuk ka namaz pas atij të sabahut derisa

të ngrihet dielli, as namaz pas ikindisë derisa të perëndojë dielli.

80. Abbasi ka thënë: Më ka treguar Ibni Umeri që ka thënë se Pejgamberi

s.a.v.s. ka deklaruar: Kur paraqitet vetulla (këndi) e diellit, shtyje

faljen e namazit derisa ai të ngrihet, e kur perëndon vetulla (e fundit) e

diellit, shtyje namazin derisa ajo plotësisht të perëndojë.

81. Aishja r.a. që ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. as fshehtas as haptas nuk

e ka lënë faljen e dy rekateve namaz, dhe ato: dy rekate para sabahut dhe

dy rekate pas faljes së namazit të ikindisë.

82. Umer b. Hattabi tha: O i Dërguari i All-llahut gati të mos e fali

ikindinë, sepse dielli shpejt perëndoi. Pasha All-llahun - tha Pejgamberi

s.a.v.s. - s'e kam falur as unë. Pastaj shkuam deri te lugina But-han dhe

ai aty mori abdest për namaz, morëm edhe ne, dhe e fali ikindinë pasi që

dielli tashmë kishte perënduar. Pas ikindisë e fali akshamin.

83. Enesi i cili ka thënë: I është urdhëruar Bilalit t'i përsërisë fjalitë

e ezanit, e në ikamet mos t'i pësërisë, me përjashtim të shprehjes "kad

kametis salatu".

84. Pejgamberis.a.v.s. ka thënë: Kur thirret ezani për namaz, shejtani e

kthen shpinën dhe ik duke e lëshuar erën, për të mos e dëgjuar thirrjen e

ezanit, kurse, kur muzeini e mbaron thirrjen e ezanit, ai kthehet dhe kur

fillon të këndohet ikameti vetëm për faljen, ai prapë e kthen shpinën,

kurse, kur muezini i jep fund këndimit të ikametit, ai kthehet dhe e

përkujton njeriun duke thënë: Kujtoje atë, kujtoje këtë! çka njeriu më

parë nuk ka mundur as të mendojë, saqë njeriu më nuk dinë sa ka falur.

85. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur ta dëgjoni thirrjen (e ezanit),

thoni po atë çka e thotë muezini.

86. Jahjai thotë: Mua më kanë treguar disa vllezër tanë (nga feja) dhe

thanë: Pasi që muezini e shqiptoi "Hajje ales-salah", Muaviu ka thënë:

"La havle ve la kuvvete il-la bil-lahi" dhe pastaj ka thënë: Kështu e

kemi dëgjuar Pejgamberin s.a.v.s. duke thënë.

87. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush shqipton pas të dëgjuarit e

ezanit: Zoti im, Zot i kësaj thirrje të përsosur dhe lutjes së

përhershme, jepi Muhammedit pozitë, shkallë të lartë dhe dërgoje në vend

të lavdëruar të cilin ia ke premtuar, e meriton ndihmesën time në Ditën e

Gjykimit.

88. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Sikur ta dinin njerëzit çka kanë për

thirrjen e ezanit dhe faljen në rendin e parë të xhematit, dhe po qe se

mundësinë e vetme për të arritur te kjo ta gjenin në hedhjen e shortit

(tërheqjen e shigjetëzës), ata do të hedhnin; sikur ta dinin për rëndësinë

e faljes së drekës (në çastet e para të fillimit të saj), do të bënin

gara për te, e sikur të dinin krejt çka kanë në jaci dhe sabah, do të

shkonin në ato, po edhe duke u zvarritur.

89. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Ndërmjet çdo ezani dhe ikameti ka

(distancë kohore) e një namazi - ndërsa herën e tretë tha: Për atë që don

ta falë.

90. Maliku ka thënë: Kemi ardhur te Pejgamberi s.a.v.s. si të rinj

(djelmosha) me vite përafërsisht të njëjtë dhe qëndruam tek ai njëzet

ditë e net. Pejgamberi s.a.v.s. ishte i mëshirshëm dhe i butë dhe kur

mendoi se jemi përmalluar për familjet tona, apo jemi mërzitur, na pyeti

për ata që i kemi lënë pas vetit dhe, kur e informuam për ata, ai tha:

Kthehuni te familjet tuaja, rrini tek ata, mësoni ata, urdhëroni ata dhe

përmendi disa punë, të cilat unë i mbajta në mend, apo nuk i kam mbajtur

në mend, dhe faluni, siç më keni parë mua duke u falur! Kur të bëhet koha

e namazit, le t'ua thërrasë dikush prej juve ezanin dhe, më i vjetri ndër

ju, le të bëhet imam.

91. Nafiu i cili tha: Ubejdullah b. Umeri një natë të ftohtë e thirri

ezanin në Daxhnan dhe tha: Faleni këtë namaz në shtëpitë tuaja! Më vonë

na informoi se Pejgamberi s.a.v.s. i ka urdhëruar muezinit ta thërrasë

ezanin dhe pas ezanit të thotë: Kini kujdes, në rrugë (udhëtim) natën e

ftohtë ose me shi, falni në banesat (çadrat) tuaja!

92. Derisa faleshim me Pejgamberin s.a.v.s. u dëgjua një zhurmë burrash

dhe kur u fal Pejgamberi s.a.v.s. pyeti: Çka keni? U ngutëm në namaz -

u përgjegjën ata. Mos veproni kështu! tha ai. Kur të vini në namaz, duhet

të vini heshtur. Pjesën që e keni arritur faleni (me imam), kurse atë

pjesë që u ka kaluar plotësojeni.

93. Atë që e keni arritur faleni (me imam), kurse atë që u ka kaluar,

plotësojeni, thotë Ebu Katade duke transmetuar nga Pejgamberi s.a.v.s.

94. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Namazi i falur me xhemat 27 shkallë

është më me vlerë se namazi i falur individualisht.

95. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Nga masa shpërblimin më të madh për

namazin e vet e kanë ata që banojnë më larg xhamisë; e kush e pret

namazin (në xhami) për ta falur me imam, ka shpërblim më të madh nga ai

që falet (pa pritur qoftë në xhemat ose vetë) dhe pastaj flen.

96. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Ka pesë lloj shehidësh: personi i

vdekur nga murtaja, nga të hequrit bark, i mbyturi, personi i vdekur nën

gërmadha dhe personi i vdekur në rrugë të All-llahut xh.sh.

97. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Për munafikët nuk ka namaz më të rëndë

se sabahu e jacia, e po ta dinin se çfarë shpërblime kanë ato, do të

shkonin t'i falnin qoftë edhe duke u zvarritur.

98. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Shtatë lloj personash All-llahu do t'i

vejë nën mbrojtjen (hijen) e Tij në ditën kur nuk do të ketë hije pos

hijes së Tij, dhe ate: imamin e drejtë; të riun që rritet duke i kryer me

rregull ibadetet fetare; njeriun zemra e të cilit është e lidhur me

xhaminë; dy njerëz të cilët janë dashur në emër të All-llahut, për shkak

të Tij janë bashkuar dhe për shkak të Tij janë ndarë; njeriun të cilin e

thërret gruaja e pashme dhe e bukur, e ai asaj i përgjigjet: I frikohem

All-llahut; njeriun i cili fshehtas jep sadaka ashtu që e majta nuk e

din çka shpërndan e djathta dhe njeriun i cili e kujton All-llahun xh.sh.

e në të njëjtën kohë i lotojnë sytë.

99. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kush shkon në xhami herët në mëngjes e

mbrëmje, All-llahu xh.sh. do t'i përgatisë vendosje në Xhennet, dhe ate sa

herë që shkon në mëngjes ose mbrëmje.

100. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikujt prej jush i shtrohet darka

dhe njëkohësisht këndohet ikameti për namazin e akshamit, së pari

darkoni dhe askush të mos nxitojë derisa të përfundojë të ngrënit.

101. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Nëse dikush është duke ngrënë, po

edhe sikur të këndohet ikameti, mos të nxitojë derisa ta mbushë nevojën e

vet.

102. Pejgamberi s.a.v.s. e ka falur masën, edhe atë ulur, gjatë sëmundjes

së tij nga e cila edhe ka ndërruar jetë. Ibni Mes'udi thotë: thotë: Kur

xhematliu ngrihet (nga cilado pjesë e namazit) para imamit do të kthehet

prapa dhe në të të qëndrojë aq kohë sa ka qenë i ngritur, e pastaj do të

vazhdojë ta ndjekë imamin.

103. Aishja r.a. e cila ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. është falur në

dhomën e tij (në basllkonin e Aishjes). Atëherë ka qenë i dobët dhe është

falur ulur, ndërsa njerëzit pas tij janë falur duke qëndruar në këmbë dhe

u dha shenjë të ulen e kur e ka mbaruar namazin, ka thënë: Imami është

emërtuar për t'a ndjekur; andaj kur ai bie në ruku, bini edhe ju pas tij;

kurse kur të ngrihet, ngrihuni edhe ju pas tij; e kur të falet ulur,

faluni edhe ju ulur.

104. Kur Pejgamberi s.a.v.s. shqiptonte "Semiall-llahu li men hamiden",

askush nga ne nuk e lakonte (përkulte) shpinën derisa Pejgamberi s.a.v.s.

të lëshohej në sexhde. Pastaj, binim në sexhde pas tij.

105. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: A nuk frikohet çdo njëri prej jush,

apo, a nuk ka druajtje çdo njeri prej jush, kur ta ngrejë kokën (nga

rukuja apo sexhdja) para imamit, që All-llahu kokën e tij ta bëjë kokë

gomari, ose ta bëjë (shndërrojë) All-llahu fizionominë e tij në fizionomi

gomari.

106. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Masës u bëhet imam ai që në mesin e

tyre më së miri e lexon Librin e All-llahut.

107. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Do t'u falin imamët, e, nëse falin

sipas rregullit, dobia është edhe për ju edhe për ata, e nëse gabojnë, për

ju është dobia, për ata dëmi.

108. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur dikush nga ju e fal masën, le të

jetë i shkurtë, ngase në mesin e atyre ka ndonjë të pafuqishëm, të

sëmurë, dhe plak, kurse kur dikush nga ju falet vetë le ta zgjasë sa të

dojë.

109. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Fillova me namazin me qëllim që ta

zgjasë me të kënduarit. Atëherë dëgjova qarjen e një fëmije dhe e

shkurtova këndimin në namazin tim. duke mos dashur që me këtë t'i shkaktoj

telashe nënës së tij.

110. Muadhi ishte falur pas Pejgamberit s.a.v.s., pastaj shkonte te

njerëzit e vet dhe i falte si imam.

111. Pejgamberi s.a.v.s. i ka falur vetëm dy rekate të namazit të drekës

dhe i është thënë: Ke falur dy rekate! dhe ai i ka falur edhe dy rekate,

pastaj ka dhënë selam dhe i ka bërë dy (sehvi) sexhde.

112. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Ose do t'i barazoni safet tuaj në

namaz ose All-llahu do t'u kthejë fytyrat prapa.

113. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Shehidë janë: i fundosuri, i vdekuri

nga dezinteria, nga murtaja dhe ai qe ka ndërruar jetë nën gërmadha.

114. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Drejtoni safet tuaja, ngase të

drejtuarit (të rregulluarit) e safeve është pjesë e të rregulluarit të

namazit.

115. Maliku që ka thënë: Unë si jetim jam falur në shtëpinë tonë pas

pejgamberit s.a.v.s. e nëna ime , Ummi Sulejme, prapa neve.

116. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Nga ajo që kam parë kuptova për

veprimin tuaj. Njerëz, faluni në shtëpitë tuaja! Namazi më i vlefshëm

është namazi i njeriut të cilin ai e fal në shtëpi të vet, përpos namazit

të detyrueshëm të caktuar.

117. Abdullah b. Umeri r.a. që ka thënë: E kam parë Pejgamberin s.a.v.s.

që gjatë fillimit të namazit i ngrinte duart e veta aq sa ishin mbi supet

e tij. Këtë ai e bënte kur e shqiptonte tekbirin për të rënë në ruku, e

kështu bënte edhe kur e ngrinte kokën nga rukuja dhe shqiptonte

Semiall-llahu li men hamideh, ndërsa gjatë kryerjes së sexhdes nuk

vepronte kështu.

118. Humejdi në prani të shokëve të vet ka deklaruar: Pejgamberi s.a.v.s.

i ka ngritur duart drejtë supeve të veta.

119. Ebu Hurejre ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. heshtte ndërmjet tekbirit

të shqiptuar dhe këndimit të fatihas.

120. Ebu Ma'meri që ka thënë: E kemi pyetur Habbabin, a ka kënduar Kur'an

Pejgamberi s.a.v.s. në namazin e drekës dhe ikindisë? Po, u përgjegj ai.

Prej nga e dini ju këtë? - kemi pyetur ne. Nga të tundurit e mjekrës së

tij - u përgjigj Habbabi.

121. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Çka është me masën, në namaz po i

ngrenë shikimet e veta kah qielli! Pastaj e ngriti zërin e tha: Ose le ta

mënjanojnë këtë, ose do t'u merret të pamurit.

122. Aishja e cila ka thënë: E kam pyetur Pejgamberin s.a.v.s. për të

kthyerit në namaz dhe ai m'u përgjigj: Ajo është grabitje të cilën

shejtani e rrëmben nga namazi i njeriut.

123. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Nuk është (i plotë) namazi i atij që

nuk e këndon Fatihanë e Kur'anit.

124. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur të nisësh namazin shqiptoje

tekbirin, pastaj këndo nga Kur'ani çka të vie më lehtë e bjer në ruku

derisa në te të qetësohesh plotësisht, atëherë ngrihu, që në të qëndruar

(në këmbë) të drejtohesh plotësisht, pastaj bjer në sexhde që në te të

qetësohesh plotësisht, pastaj ngrihu në të ulur ashtu që të qetësohesh

plotësisht. Ashtu vepro në çdo namaz (qoftë farz apo nafile)!

125. Pejgamberi s.a.v.s. në dy rekatet e para (farz) të namazit të

drekës lexonte suren fillestare të Kur'anit dhe dy sure: të kënduarit në

rekatin e parë zgjaste e në të dytin e shkurtonte e nganjëherë ato ajete

edhe dëgjoheshin. Në ikindi këndonte Fatihanë dhe dy sure: në rekatin e

parë e zgjaste të kënduarit, e, e zgjaste edhe në rekatin e parë të namazit

të sabahut, dhe e shkurtonte në të dytin.

126. Pejgamberi s.a.v.s. këndonte në dy rekatet e para të drekës dhe

ikindisë Fatihanë dhe nga një sure, e nganjëherë i kemi dëgjuar edhe

ajetet.

127. Ebu Hurejre r.a. ka thënë: Kur'ani këndohet në çdo namaz, e ku na ka

mundësuar Pejgamberi s.a.v.s. ta dëgjojmë edhe ne jua mundësojmë ta

dëgjoni, e ku na e ka lexuar në vete (pa zë) edhe ne jua lexojmë juve në

vete. Nëse Fatihasë nuk i shton asgjë (nga Kur'ani), namazin e ke të

vlefshëm, nëse i shton kjo është më mirë.

128. Abassi ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s ka lexuar zëshëm në namaz në të

cilin i ishte urdhëruar, kurse ka heshtur (ka lexuar në vete) në të cilin

është urdhëruar (të hesht).

129. Ata'u thotë: Amin është dua. Ibni Zubejri, dhe ata që ishin pas

tij, kanë shqiptuar "amin" aq saqë në xhami ushtonte.

130. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur imami shqipton: "gajril-magdubi

alejhim veled-dalin", ju thuani "amin". Dhe shprehja "amin" e të cilit

puthitet me të shqiptuarit e melaikeve do t'i falen mëkatet e vogla të

bëra.

131. Imrani është falur me Aliun r.a. në Basra dhe ai na ka përkujtuar

namazin të cilin e kemi falur me Pejgamberin s.a.v.s. Ka përmendur se ka

shqiptuar tekbir sa herë që është ngritur dhe ka rënë.

132. Ebu Hurejre, ka falur dhe ka shqiptuar tekbir sa herë që binte ose

çohej, e kur kthehej kah ata thoshte: U bëjë namaz të ngjashëm me namazin

e Pejgamberit s.a.v.s.

133. Ikrime që ka thënë: Jam falur në Mekke pas një imami. I ka shqiptuar

njëzetedy tekbire dhe i kam thënë Ibni Abassit se ai është ndonjë i marrë.

Jo, të pastë nëna jote! Ky është sunnet i Ebu-L-Kasimit s.a.v.s. tha Ibni

Abassi.

134. Ebu Hurejre ka thënë: Sa herë që Pejgamberi s.a.v.s. ngrihej për

namaz, shqiptonte tekbirin sapo ngrihej në këmbë, pastaj shqiptonte tekbir

kur binte në ruku, e kur drejtonte shpinën nga rukuja shqiptonte:

Semiall-llahu li men hamideh.

135. Abdullah b. Salihu nga Lejthi thotë: ...ve lekel-hamd, kur lëshohej

në sexhde shqiptonte tekbir, kur e ngrinte kokën nga sexhdja shqiptonte

tekbir; pastaj tekbir shqipton kur bie në sexhden e dytë dhe prapë

shqiptonte tekbir edhe kur e ngrinte kokën (nga ajo sexhde). Ashtu ka

vepruar pastaj gjatë tërë namazit derisa e përfundonte. Ai shqiptonte

tekbir edhe kur ngrihej pas ndejës pas kryerjes së dy rekateve (të parë).

136. Ebu Humejdi në prani të shokëve të vet ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s.

i vinte duart e veta në gjunjë të vet.

137. Ebu Humejdi në prani të shokëve të vet ka deklaruar: Pejgamberi

s.a.v.s. është përkulur në ruku dhe e ka lakuar shpinën e vet (duke e

rrafshuar me kokën e vet).

138. Pejgamberi s.a.v.s. në ruku e në sexhde shqiptonte: Subhane

kell-llahume rabbena ve bi hamdike. All-llahumme gfirli! d.m.th. Lavdia të

qoftë ty All-llah. Zoti ynë! Falënderimi të qoftë Ty. Zoti im, më fal mua.

139. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur imami shqipton "Semiall-llahu li

men hamideh", ju thuani "All-llahumme rabbena lekel-hamd", sepse atij, të

cilit i përputhet shqiptimi i këtij teksti me shqiptimin e melaikeve, do

t'i falen mëkatet e vogla (të bëra ndaj All-llahut).

140. Ebu Humejdi thotë: Pejgamberi s.a.v.s. drejtohej ashtu që çdo pjesë

e kurrizit të kthehej në vend të vet.

141. Ebu Hurejre e ka informuar se masa e ka pyetur: O i Dërguari i

All-llahut tonë në Ditën e Gjykimit? A dyshoni ju në hënën e natës së

plotë para të cilës nuk ka kurrfarë reje? Pyeti Pejgamberi s.a.v.s. Jo, o

i Dërguari i All-llahut - u përgjigjën ata. A dyshoni ju në diellin para

të cilit nuk ka kurrfarë reje? - Pyeti Pejgamberi s.a.v.s. Jo, u

përgjigjën ata. Po ju pra, ja kështu, vërtet do ta shihni. Kur masa të

mblidhet në Ditën e Gjykimit, ai do të thotë: Kush kend e ka adhururar,

le ta ndjekë edhe tash! Atëherë, dikush nga ajo masë do ta ndjekë diellin,

dikush do ta ndjekë hënën, dikush shtatoret (edhe shejtanët), e do të

mbesin (në vend) këta ithtarët e mi dhe mes tyre munafikët. Pastaj do t'u

paraqitet All-llahu e do të thotë: Unë jam Zoti juaj. Ata, atëherë, do të

thonë: Ky është vendi ynë derisa të na vij Zoti ynë, dhe kur të na vijë Ai

ne do ta njohim Atë. Atëherë, vërtet, do t'u paraqitet All-llahu dhe do

t'u thotë: Unë jam Zoti juaj. Ti je Zoti ynë do të përgjigjen ata.

All-llahu, atëherë do t'i thërrasë dhe atëherë do të vendoset edhe ura

nëpër mes të Xhehennemit dhe unë do të jem i dërguari i parë të cilit do

t'i lejohet që me ummetin tim të kaloj. Atëherë askush asgjë nuk do të

flasë pos Pejgamberit s.a.v.s. kurse fjalimi i Pejgamberit s.a.v.s. do të

jetë vetëm: O Zot, shpëto, shpëto! A i keni parë therrat e sa'danit?

Po, do të përgjigjen ata. Ja pra ato hanë si therrat e sa'danit, pos që

madhësinë e tyre nuk e din askush pos All-llahut, ato do ta rrëmbejnë

masën sipas veprave të tyre dhe disa do të jenë të shkatërruara për shkak

të veprave të tyre, ndërsa disa të copëtuar dhe pastaj të shpëtuar.

All-llahu kur don t'ua tregojë Mëshirën e vet disa personave në Xhehennem,

ai do t'u urdhërojë melaikeve t'i nxjerrin, e i nxjerrin ata të cilët e

kanë adhuruar All-llahun. Melaiket do t'i nxjerrin në saje të gjurmëve të

sexhdeve të namazeve, kurse All-llahu ia ka ndaluar Zjarrit të Xhehennemit

ta djeg gjurmën e sexhdeve. Kështu ata do të dalin nga Xhehennemi. Zjarri

i Xhehennemit gëlltit të gjitha organet e njeriut, pos vendeve me gjurmë

të sexhdeve. Mëkatarët do të dalin nga Xhehennemi krejtësisht të djegur

dhe te ata do të derdhet uji i jetës dhe do të fillojë të gufojë siç gufon

kokrra në lymin që ka sjellur vërshimi. Atëherë All-llahu do ta përfundojë

gjykimin ndërmjet robërve dhe do të mbetet vetëm një njeri ndërmjet

Xhennetit dhe Xhehennemit. Ai është njeriu i fundit i Xhehennemit, i cili

do të duhej të hyjë në Xhennet i kthyer me fytyrë kah Xhehennemi dhe do të

thotë: O Zoti im, largoje fytyrën time nga Xhehennemi, më ka helmuar era e

tij, e më ka djegur flaka e ashpër! Nëse të mundësohet kjo, mos do të

kërkosh ti ndoshta edhe diçka tjetër? - do të përgjigjet All-llahu. Jo,

për nderin Tënd - do të përgjigjet ai. Atëherë, All-llahu do t'i jep çka

të dojë nga premtimi dhe marrëveshja dhe do t'ia largojë fytyrën nga

zjarri. Pasi që e ktheu kah Xhenneti dhe ai pa bukuritë e tij, do të

heshtë aq sa të dojë All-llahu të heshtë, e pastaj do të thotë: All-llahu

im, më afro vetëm deri te dera e Xhennetit. All-llahu do t'i përgjigjet:

A nuk e ke dhënë tashmë premtimin dhe obligimin se nuk do të kërkosh

asgjë përpos asaj që tashmë ke kërkuar! O Zoti im, do të thotë ai -

mbase, nuk jam, krijesa Yte më fatkeqe? All-llahu do t'i thotë: Mos,

ndoshta, nëse të jepet kjo, do të kërkosh edhe diçka tjetër? Jo Do të

thotë ai pasha Madhërinë Tënde, nuk do të kërkoj asgjë pos asaj. Ai,

pastaj do t'i japë All-llahut, betimin dhe obligimin të cilin do ta dojë

Ai dhe pastaj do ta ofrojë te dyert e Xhennetit. Kur të vijë te dyert e

Xhennetit, e sheh shkëlqimin e tij, gjelbërimin e gjithanshëm dhe gëzimin,

do të heshtë aq sa të dojë All-llahu e pastaj do të thotë: O Zoti im, më

fut në Xhennet! All-llahu i Madhërueshëm do të thotë: I mjeri ti, njeri!

ke bërë deklaratë të çuditshme. A nuk ke dhënë premtimin dhe detyrimin që

nuk do të kërkosh asgjë tjetër pos asaj që tashmë të është dhënë! O Zoti

im - do të thotë ai, mos më bënë krijesën Tënde më fatkeqe! Shumë i larti

All-llah qeshet me te, e pastaj i lejon hyrjen në Xhennet dhe do t'i

thotë: Kërko çtë duash tjetër! Ai do t'i paraqesë dëshirat e veta dhe kur

të përfundojnë dëshirat e tij, Shum i Larti All-llahu i Madhërueshëm do

t'ia përkujtojë të gjitha ato një nga një dhe kur të mbarojnë ato dëshira,

All-llahu i Madhërueshëm do të thotë: Do t'i kesh të gjitha ato e edhe më

shumë.

142. Ibni Abassi ka treguar se: I është urdhëruar Pejgamberit s.a.v.s. të

bëjë sexhde me shtatë organe të trupit dhe të mos i mbledh (tërheq) flokët

e as petkun, dhe atë: me ball, me duar (shuplaka), me gjunjë dhe me këmbë

(me shputa).

143. Bera' b. Azibi, ka thënë: Ne faleshim pas Pejgamberit s.a.v.s. dhe

kur ai shqiptonte: Semiall-llahu li men hamideh, askush nga ne nuk do ta

lakonte shpinën e vet derisa Pejgamberi s.a.v.s. ta vejë në tokë ballin e

vet.

144. Enesi r.a. ka thënë: Nuk ngurroj t'u fali ashtu siç e kam parë

Pejgamberin s.a.v.s. të falë me ne. Enesi, thotë Thabiti, ka bërë diçka që

nuk kam parë të bëni ju: kur e ngrinte kokën nga rukuja, qëndronte në

këmbë aq saqë dikush do të mendonte se e ka harruar sexhden, e ndërmjet

sexhdeve prapë aq, saqë njeriu do të mendonte se tashmë e ka harruar

(sexhden e dytë).

145. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Bëhuni të përpiktë në kryerjen e

sexhdes dhe askush nga ju të mos i hap në tokë bërrylat e veta siç

veprojnë qentë.

146. Malik b. Huvejrith el-Lejthij që ai e ka parë Pejgamberin s.a.v.s.

duke u falur, dhe kur ka qenë në rekatin tek të namazit të tij nuk është

ngritur në këmbë menjëherë, por ndreqej pas në ndejtje.

147. Seid b. Harithi që ka thënë: Na ka falur Ebu Seidi dhe çdo tekbir e

shqiptonte zëshëm: kur e ngrinte kokën prej sexhdes, kur binte në sexhde,

kur ngrihej në këmbë dhe kur çohej nga ndeja e rekatit të dytë e thoshte:

Kështu e kam parë Pejgamberin s.a.v.s.

148. Aishja r.a. ka thënë: E kam dëgjuar Pejgamberin s.a.v.s. që në namaz

të vet kërkon strehim nga Sprova e Dexhxhallit.

149. Itbani, i cili ka thënë: Jemi falur me Pejgamberin s.a.v.s. kurse

selam kemi dhënë kur jepte ai.

150. Abassi r.a. i cili ka thënë: E di që namazi i Pejgamberit s.a.v.s.

kryhej me tekbir (dhikër)

151. Enesi r.a. ka thënë: Pejgamberi s.a.v.s. e ka vonuar njëherë faljen

e jacisë deri pas mesnate, pastaj, doli e, kur na fali, u kthye kah ne me

fytyrën e vet dhe tha: Masa tjetër tashmë janë falur dhe kanë fjetur, e ju

konsideroheni se jeni në namaz derisa prisni namazin.

152. Pejgamberi s.a.v.s. jepte selam, gratë pastaj ktheheshin dhe hynin në

shtëpitë e tyre para se të kthehej Pejgamberi s.a.v.s.

153. Rreth deklaratës së Pejgamberit s.a.v.s. Kush ka ngrënë qepë ose

hudhër për shkak të urisë ose për nevojë tjetër, kurrsesi të mos i afrohet

xhamive tona.

154. Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: Kur gratë e juaja t'u kërkojnë leje

për të shkuar natën në xhami lejoni ju.

155. Ummi Selemeja r.a. që ka thënë: Kur Pejgamberi s.a.v.s. jepte selam,

gratë ngriheshin sapo ai e mbaronte selamin, e ai mbetej edhe pak në

vendin e vet para se të ngrihej. Zuhriu thotë: Mendojmë, e All-llahu e

din më së miri, që e tërë ajo ka qenë për të dalur gratë më parë, që të

mos i arrinë meshkujt.

Kontribut i Bujarit